Ο ΜΑΓΝΗΤΗΣ ΩΣ ΜΕΡΟΣ ΕΝΟΣ LC ΚΥΚΛΩΜΑΤΟΣ

 

 Ποιότητα vs Απόσταση — γιατί ο σωστός τόνος ξεκινά πριν από το πρώτο pedal

Το σήμα της ηλεκτρικής κιθάρας δεν ξεκινά από τον μαγνήτη. Ξεκινά από ένα ηλεκτρικό σύστημα τριών στοιχείων:

• L = ο μαγνήτης

• C = το καλώδιο

• R = η είσοδος του πρώτου pedal

Αυτό το LC κύκλωμα καθορίζει:

• το resonance peak

• το harshness ή το smoothness

• το attack

• το roll‑off

• το πώς “μπαίνει” το drive

• το noise profile

• το feel

Όλα αυτά πριν το κάθε πετάλι ή τον ενισχυτή.

Δεν μιλάμε για “καθαρότητα”. Μιλάμε για ποιότητα σήματος και για σήμα που ακούγεται σωστά στα επόμενα στάδια.

1. L = Ο μαγνήτης (επαγωγή)

Η επαγωγή του μαγνήτη (L) καθορίζει:

• πόσο χαμηλά βρίσκεται το resonance

• πόσο “βαρύς” ή “επιθετικός” είναι ο χαρακτήρας

• πόσο έντονο είναι το peak

• πόσο “σπάει” όταν μπει σε drive

Υψηλή επαγωγή → Invader, X2N, Distortion Χαμηλή επαγωγή → vintage single coils

Ο μαγνήτης δεν είναι μόνος του. Είναι μέρος κυκλώματος.

 2. C = Το καλώδιο (χωρητικότητα)

Το καλώδιο μπορεί να είναι και tone‑shaper, όχι απώλεια.

Ως παράδειγμα χωρητικότητας, ένα καλώδιο τύπου Mogami 2524 έχει περίπου 140 pF/m. Άρα:

• 7 m → ~1000 pF

• 10 m → ~1400 pF

• 20 m → ~2800 pF

Περισσότερη χωρητικότητα:

• κατεβάζει το resonance

• μαλακώνει το attack

• γλυκαίνει τα mids

• μειώνει harshness

• σταθεροποιεί το gain πριν το drive

Ένας “άγριος” μαγνήτης μπορεί να γίνει εξαιρετικός με 7-10 m καλώδιο.

3. R = Η είσοδος του πρώτου pedal (input impedance)

Το R καθορίζει πόσο “φορτώνεται” ο μαγνήτης.

Τυπικές τιμές:

• 10–16 kΩ → vintage dark, smooth

• 100–500 kΩ → πιο ανοιχτό

• 1 MΩ → bright, άμεσο, harsh σε άγριους μαγνήτες

Το buffer εκεί που χρειάζεται είναι εργαλείο. Τα πολλά buffer είναι πρόβλημα.

4. Προενίσχυση στο σώμα της κιθάρας (onboard preamp)

Onboard preamp = low impedance output.

Αυτό:

• καταργεί το LC κύκλωμα

• κάνει το καλώδιο αδιάφορο

• σταθεροποιεί τον τόνο

• αλλάζει τον χαρακτήρα του μαγνήτη

• κάνει τον ήχο πιο hi‑fi

• μπορεί να αφαιρέσει το smoothing του καλωδίου

Αν ο μαγνήτης είναι άγριος, το καλώδιο τον διορθώνει κάποιες φορές. Με preamp ακούς το preamp.

5. 10 m καλώδιο (~1400 pF) και ο μαγνήτης που σου αρέσει

Το 10μετρο καλώδιο (~1400 pF):

• στρώνει τον άγριο μαγνήτη

• μαλακώνει το harshness

• γλυκαίνει τα mids

• σταθεροποιεί το gain

• δίνει σωστό σήμα στο fuzz/drive

• κάνει τον μαγνήτη πιο μουσικό, όχι πιο “λίγο”

Η ποιότητα δεν είναι αντίθετη της παραμόρφωσης και είναι η βάση για να ακουστούν σωστά τα επόμενα στάδια όποια και να είναι αυτά.

 6. Ποιότητα vs Απόσταση

Το καλώδιο μπορεί να είναι εργαλείο.

Απόσταση = χωρητικότητα Χωρητικότητα = shaping Shaping = ποιότητα

• 7 m → ζωντανό, άμεσο

• 10 m → ισορροπημένο, smooth

• 20 m → vintage dark‑smooth, τέλειο για harsh μαγνήτες

Δεν υπάρχει “σωστό” μήκος. Υπάρχει κατάλληλο μήκος για τον μαγνήτη και το είδος του gain.

Ο μαγνήτης δεν έχει έναν ήχο. Έχει όσους ήχους του επιτρέπει το καλώδιο και η είσοδος του πρώτου pedal. Το LC κύκλωμα είναι ο πραγματικός προενισχυτής της κιθάρας. Αν αυτό το front‑end είναι σωστό, τότε όλα ακούγονται καλύτερα. Είναι θέμα ισορροπίας.

Κανόνας επαγωγής και το LC κύκλωμα της κιθάρας

 Εμπειρικός κανόνας για την επαγωγή του μαγνήτη (L)

Για μαγνήτες ίδιου τύπου (ίδιο σύρμα, ίδια bobbins, ίδια γεωμετρία):

$$L(\text{H})\approx 0.3\acute{\text{ε}}\text{ως }0.4\cdot R(\text{k}\mathrm{\Omega })$$

Δηλαδή:

• 6 kΩ → ~2–2.4 H

• 10 kΩ → ~3–4 H

• 16 kΩ → ~5–6 H

Αυτός ο κανόνας δεν είναι φυσικός νόμος, αλλά λειτουργεί επειδή:

• περισσότερες σπείρες → μεγαλύτερη DC αντίσταση

• περισσότερες σπείρες → μεγαλύτερη επαγωγή

• άρα L και R αυξάνονται περίπου μαζί

Πίνακας: Τυπικές τιμές επαγωγής (L) και συμπεριφορά με 7 / 10 / 20 m καλώδιο

Μαγνήτης	DC Ω (kΩ)	L (H) (τυπικό)	7 m καλώδιο (~1000 pF)	10 m καλώδιο (~1400 pF)	20 m καλώδιο (~2800 pF)
Vintage Single Coil	5.8–6.2 kΩ	2.0–2.4 H	Ζωντανό, λαμπερό, “ανοιχτό”	Ισορροπημένο, πιο smooth	Πολύ dark, χάνει sparkle
Hot Single Coil	7–8 kΩ	2.5–3.0 H	Πιο γεμάτο, λιγότερο harsh	Sweet spot για blues/rock	Πολύ στρογγυλό, vintage dark
P‑90	8–9 kΩ	3–4 H	Πλούσιο, mid‑forward	Smooth, γεμάτο, ιδανικό	Dark‑vintage, πιο “μπουκωμένο”
PAF Humbucker	7.5–8.5 kΩ	2.5–3.5 H	Κλασικό PAF, ανοιχτό	Πιο γεμάτο, πιο smooth	Πολύ dark, χάνει bite
Hot Humbucker	12–14 kΩ	4–5 H	Επιθετικό αλλά ελεγχόμενο	Sweet spot για rock/metal	Πολύ smooth, χάνει attack
High‑Output Humbucker (π.χ. Distortion)	15–16 kΩ	5–6 H	Επιθετικό, σκληρό	Στρογγυλεύει, πιο μουσικό	Πολύ smooth, πιο vintage
Invader‑type	16–17 kΩ	5.5–6.5 H	Πολύ επιθετικός, harsh	Ιδανικό σημείο: smooth, γεμάτος, τεράστιος	Doom‑friendly, dark‑smooth